Με το υπ’ αριθμ. 868/546 δημοσιευθέν ΦΕΚ δημιουργήθηκε το 2024 το εκκλησιαστικό ίδρυμα με την επωνυμία «Ίδρυμα Αγκαλιά Κωνσταντίνου και Αναστασίας Μανούσογλου» της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, με έδρα την πόλη της Θεσσαλονίκης.
Το νεοσύστατο αυτό ίδρυμα προέκυψε αφενός μέσα από την προσωπική περιουσία του αειμνήστου Κωνσταντίνου Μανούσογλου, την οποία εμπιστεύτηκε πλήρως στην Εκκλησία, ώστε να διατεθεί για φιλανθρωπικούς σκοπούς, και αφετέρου από την αγαστή συνεργασία του Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Φιλοθέου με τον αξιότιμο κ. Δημήτριο Καλφάκη, οι οποίοι από κοινού προέβησαν στις απαραίτητες ενέργειες προς την Ιερά Σύνοδο της Εκκλησίας της Ελλάδος με σκοπό τη νόμιμη σύσταση του εν λόγω ιδρύματος.
Το «Ίδρυμα Αγκαλιά Κωνσταντίνου και Αναστασίας Μανούσογλου» διοικείται από επταμελές Διοικητικό Συμβούλιο, στο οποίο πάντοτε προεδρεύει ο εκάστοτε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης, και είναι υπεύθυνο για τον σχεδιασμό των δράσεων και των πρωτοβουλιών.
Οι μακροπρόθεσμοι στόχοι και οι στρατηγικές κατευθύνσεις του νέου Εκκλησιαστικού Ιδρύματος επικεντρώνονται στην κοινωνική και οικονομική ενσωμάτωση των ατόμων με αναπηρία (Α.ΜΕ.Α.), στην προώθηση της ισότητας των φύλων και στην προστασία των κοινών αγαθών. Παράλληλα, επιδιώκεται η ενεργή παρουσία του Ιδρύματος στον τομέα των πολιτιστικών δραστηριοτήτων, μέσω της δημιουργίας χώρων πολιτισμού και ψυχαγωγίας, προσβάσιμων και φιλικών προς τα άτομα με ειδικές ανάγκες, ώστε να έχουν τη δυνατότητα συμμετοχής και δημιουργικής έκφρασης. Επιπλέον, το Ίδρυμα προσανατολίζεται στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών γενικού ενδιαφέροντος, με δράσεις που ενισχύουν την ποιότητα ζωής και προσφέρουν προστασία σε κοινωνικά ευάλωτες ομάδες.
ΣΚΟΠΟΙ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
Α) Η μέριμνα, η φροντίδα και η προσπάθεια για τη σωματική, ψυχική και πνευματική υγεία και προκοπή των ατόμων με ειδικές ανάγκες, των ηλικιωμένων χωρίς οικονομική δυνατότητα, της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης και γενικά πάσης φύσεως ανθρώπων που χρήζουν βοηθείας.
Στον σκοπό αυτό υπάγονται ενδεικτικά: η ίδρυση και λειτουργία δομών κοινωνικής πρόνοιας για την παροχή υπηρεσιών, η οικονομική στήριξη υφιστάμενων δομών που χρήζουν οικονομικής βοηθείας και οικονομικής ενίσχυσης.
Β) Η ανάπτυξη δραστηριοτήτων, που αφορούν την εν γένει προαγωγή του μορφωτικού και πολιτιστικού επιπέδου της ελληνικής κοινωνίας και ειδικότερα των νέων που ζουν και εργάζονται στη Θεσσαλονίκη και την Ελλάδα γενικότερα.
Στον σκοπό αυτό υπάγονται ενδεικτικά: η χορήγηση υποτροφιών σε φοιτητές των Πανεπιστημιακών τμημάτων του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (Α.Π.Θ.) και του Πανεπιστημίου Μακεδονίας (ΠΑ.ΜΑΚ.), καθώς και τυχόν άλλων ιδρυμάτων που προσφέρουν πανεπιστημιακές και μορφωτικές υπηρεσίες.
ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΑΝΟΥΣΟΓΛΟΥ
ΙΔΡΥΤΕΣ
Η ιστορία της οικογένειας Μανούσογλου ξεκινάει από την Ανδριανούπολη της Μικράς Ασίας όπου γεννήθηκαν οι γονείς του Κωνσταντίνου και της Αναστασίας Μανούσουγλου. Το δράμα της Μικρασιατικής καταστροφής και του ξεριζωμού της ελληνικής παροικίας σε όλο το εύρος της Τουρκίας ώθησε μετανάστες τους γονείς τους να έρθουν στην Ελλάδα το 1922. Γεννημένοι η Αναστασία το 1930 και ο Κωνσταντίνος το 1934 ζουν τα πρώτα χρόνια της ζωής τους στην Κρηστώνη Κιλκίς. Η έναρξη του Β’ παγκοσμίου πολέμου και η εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα το 1941 δυσκολεύει ακόμη περισσότερο τη ζωή τους. Το χτύπημα της μοίρας όμως είναι μεγάλο καθώς το 1943 χάνουν τον πατέρα τους και ορφανοί από πατέρα, με μόνο συμπαραστάτη τη μητέρα τους την Αιμιλία έρχονται οδικώς στη Θεσσαλονίκη χωρίς δουλειά και εισοδήματα. Γνωρίζουν από πρώτο χέρι την πείνα, την ορφάνια, την ανέχεια. Στα δύσκολα αυτά χρόνια λίγοι άνθρωποι τους βοηθούν. Πάντα σε αυτό τον αγώνα η εκκλησία είναι πάντα δίπλα τους βοηθώντας τους να ξεπεράσουν όλες τις δυσκολίες.
Με τη λήξη του πολέμου ξεκινούν να φοιτούν στα σχολεία και παράλληλα να εργάζονται σε διάφορες δουλειές προκειμένου να εξασφαλίσουν τα βασικά. Ο νεαρός Κωνσταντίνος ξεχωρίζει γρήγορα για την ευστροφία του και την εργατικότητα του, καθώς καταφέρνει τα εργάζεται το πρωί και το απόγευμα να φοιτά στο νυχτερινό Γυμνάσιο της ΧΑΝΘ. Καταφέρνει να εισαχθεί στην Οικονομική σχολή του Πανεπιστημίου της Θεσσαλονίκης ενώ και η Αναστασία εισάγεται στην Παιδαγωγική σχολή Θεσσαλονίκης.
Αντιλαμβανόμενος γρήγορα τις προοπτικές του ελεύθερου επαγγέλματος αποφασίζει το 1954 σε ηλικία 20 ετών να γίνει αντιπρόσωπος ανταλλακτικών αυτοκινήτων. Γρήγορα η εργατικότητα του και η οξυδέρκεια του, οι γνώσεις του επί των οικονομικών, η άριστη γνώση της Αγγλικής γλώσσας τον καθιστούν σύντομα ένα εκ των πιο αναγνωρίσιμων αντιπροσώπων ανταλλακτικών αυτοκινήτων της εποχής. Η φήμη του επεκτείνεται και στην Αθήνα και σύντομα σε όλη την Ελλάδα. Στην πορεία του αυτή αποφασίζει να έχει συνοδοιπόρο την αδελφή του Αναστασία την οποία και κάνει συνέταιρο του στις επαγγελματικές του δραστηριότητες.
Μετά από χρόνια όντας αναγνωρισμένος επαγγελματίας αποκτά σημαντική κινητή και ακίνητη περιουσία. Δυστυχώς η μοίρα δεν συνέτρεξε να παντρευτούν και να αποκτήσουν οικογένεια τόσο ο Κωνσταντίνος όσο και η Αναστασία. Αντιλαμβανόμενοι ότι το τέλος της ζωής τους πλησιάζει συζητούν και σκέφτονται τι θα απογίνει η περιουσία που με κόπο και πόνο δημιούργησαν. Αποφασίζουν ότι θα πρέπει να δωρίσουν την περιουσία τους σε ένα οργανισμό ο οποίος να έχει ως σκοπό την προστασία αδύναμων ανθρώπων, ατόμων με αναπηρία, ηλικιωμένων, ορφανών παιδιών και γενικότερα κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη. Έτσι γεννήθηκε το όραμα του Ιδρύματος Αγκαλιά Μανούσογλου να αγκαλιάσει κάθε άνθρωπο που έχει ανάγκη.