Κυριακή της Ορθοδοξίας η παρούσα ημέρα, αγαπημένοι μου αδελφοί. Η Ορθοδοξία τιμάται την κατεξοχήν ημέρα του Κυρίου, την ημέρα της Ανάστασης και της Σωτηρίας. Η ορθή δόξα λοιπόν παραπέμπει στην πίστη της Εκκλησίας μας στο Ευαγγέλιο, στη χαρμόσυνη είδηση ότι έφτασε επιτέλους στον κόσμο, σε ολόκληρη την ανθρωπότητα, η λύτρωση, η ελευθερία, η σωτηρία από τη φθορά και τον θάνατο. «Αὕτη ἡ πίστις τῶν Ὀρθοδόξων τὴν οἰκουμένην ἐστήριξεν.»
Ο κεντρικός ύμνος της Πανηγύρεως, το απολυτίκιο αυτής της μεγάλης ημέρας, περιγράφει με τρόπο λιτό αλλά ξεκάθαρο το Μυστήριο της Θείας Οικονομίας, το ύψιστο δώρο της σωτηρίας. Ο ιερός υμνογράφος, το θεόπνευστο στόμα της Εκκλησίας, διαλαλεί τα μεγαλεία της αγάπης του Θεού, την πίστη όλων μας στον Σταυρωθέντα και Αναστάντα Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος «με τη θέλησή Του ανέβηκε στον σταυρό, για να γλυτώσει τα πλάσματά Του από τη δουλεία του εχθρού».
Γι’ αυτό και ασπαζόμαστε τιμητικώς την άχραντο εικόνα Του και τις ιερές εικόνες της Υπεραγίας Θεοτόκου και πάντων των Αγίων. Η προσκύνηση όμως των ιερών εικόνων είναι σχετική και τιμητική, όπως διετράνωσαν οι Θεοφόροι Πατέρες, οι οποίοι το 787 συγκρότησαν στη Νίκαια της Βιθυνίας την Ζ΄ Οικουμενική Σύνοδο. Η λατρευτική προσκύνηση αναφέρεται μόνο στον Θεό. Δεν αποδίδουμε δηλαδή τιμή στην ύλη, από την οποία είναι κατασκευασμένες οι εικόνες, αλλά στον Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου. Διότι οι θεόφρονες, όπως ψάλλουμε στον Ακάθιστο Ύμνο, δε λατρεύουν την κτίση, αλλά τον Κτίστη. Η προσκύνηση επομένως της εικόνας του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος μας Ιησού Χριστού δηλώνει την αγάπη και την εμπιστοσύνη μας προς τον Νικητή του θανάτου, τον οποίο με αγαλλίαση υμνούμε και δοξολογούμε ψάλλοντας: «Πλημμύρισες τα πάντα με χαρά Εσύ, που ήρθες για να σώσεις τον κόσμο». Έτσι, η Κυριακή της Ορθοδοξίας είναι υπόσχεση ελπίδας. Μας υπενθυμίζει ότι, παρά τις δυσκολίες, τις αμφιβολίες και τις σύγχρονες προκλήσεις, η Εκκλησία παραμένει χώρος φωτός, θεραπείας και αναστάσιμης χαράς.
Μόνο αν συνειδητοποιήσουμε το μέγεθος της δωρεάς του Θεού, θα μπορέσουμε – όπως ο Φίλιππος είπε στον φίλο του, Ναθαναήλ (στα ελληνικά «Θεόδωρο») – να καλέσουμε στην Εκκλησία τους αδελφούς μας που δε γνωρίζουν, λέγοντάς τους «Ελάτε, και θα δείτε». Θα δείτε τον Χριστό που μας προσφέρει απλόχερα τη χαρά και την ειρήνη. «Χαίρετε!» είναι ο πρώτος λόγος του Αναστάντος προς τις Μυροφόρες. «Εἰρήνη ὑμῖν» παραγγέλλει στους Μαθητές Του αμέσως μετά την Ανάσταση. Θα δείτε τον Χριστό που μας χαρίζει σε κάθε Θεία Λειτουργία, σε κάθε Ευχαριστιακή Σύναξη, τον ίδιο Του τον εαυτό, το Σώμα Του και το Αίμα Του «εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν καὶ εἰς ζωὴν αἰώνιον». Διότι η Ορθοδοξία δεν είναι έννοια θεωρητική και αφηρημένη αλλά ζωή και σωτηρία˙ τρόπος ύπαρξης και συνάντησης του ανθρώπου με τον Θεό.
Η Κυριακή της Ορθοδοξίας δεν είναι απλώς η ανάμνηση της αναστήλωσης των ιερών εικόνων το 843, αλλά μια ζωντανή διακήρυξη ότι η πίστη μας είναι πίστη ενσαρκωμένη, πίστη που βλέπει τον Θεό να εισέρχεται στην ιστορία και στον κόσμο και να προσλαμβάνει την ανθρώπινη φύση, καλώντας μας να ανανεώσουμε τη σχέση μας μαζί Του και να αναγνωρίσουμε σε κάθε άνθρωπο τη ζώσα εικόνα Του.