Του π. Μιχαήλ Σαντοριναίου, Ιεροκήρυκος της Ι.Μ.Θ.
Το Μεγάλο Δείπνο
που μας καλεί ο Χριστός
Ο Κύριός μας σήμερα είναι προσκαλεσμένος σ’ ένα πολυτελές τραπέζι που του παραθέτει ένας άρχοντας των Φαρισαίων (Λουκ. ιδ΄ 1).
Στο ίδιο τραπέζι παρακάθηνται και πολλοί άλλοι Φαρισαίοι που τον παρατηρούν καχύποπτα.
Ο αλάνθαστος Διδάσκαλος τους διδάσκει την ταπεινοφροσύνη που πρέπει να επιδεικνύουν στα επίσημα τραπέζια.
Τότε ένας απ’ αυτούς αναφωνεί:
Τρισευτυχισμένος θα είναι εκείνος που θα καθίσει στη Βασιλεία του Θεού, σε εκείνο το ανεπανάληπτο γεύμα με τον Μεσσία!
Από αυτή τη δήλωση αφορμάται ο Χριστός μας για να διδάξει τις προϋποθέσεις για να εισέλθει κάποιος στο Μεγάλο Δείπνο της Βασιλείας Του.
Με αφορμή λοιπόν τη σημερινή προεόρτια παραβολή θα δούμε τρία πράγματα:
Πού μας περιμένει ο Χριστός τα Χριστούγεννα;
Ποιος παρέχει το Μέγα Δείπνο συνεχώς στη Γη;
Και τρίτον, ποιοι θα μετέχουν τελικά στο Ουράνιο Μέγα Δείπνο;
Α) Πού μας περιμένει ο Χριστός τα Χριστούγεννα;
Τι σημαίνουν τα Χριστούγεννα για τους πολλούς ανθρώπους σήμερα;
Διακοπές, καταστόλιστοι δρόμοι, πλατείες, μαγαζιά!
Αλήθεια, μέσα στον πανάκριβο και πληθωρικό στολισμό με τα αναρίθμητα λαμπιόνια, τα έλατα, τις γιρλάντες, τα πανάκριβα παραδοσιακά γλυκά, βλέπετε πουθενά τον νεογέννητο Χριστό;
Η φάτνη του νεογέννητου Χριστού, που άλλοτε ήταν το κέντρο του στολισμού, εξαφανίστηκε σήμερα από τον χριστιανικό κόσμο.
Εξαφανίστηκε, δυστυχώς, πρώτα απ’ τις καρδιές μας και στη συνέχεια εξαφανίστηκε και απ’ τον διάκοσμό μας ο νεογέννητος Χριστός.
Επίκαιρα, λοιπόν, οι θεόσοφοι Πατέρες της Εκκλησίας μας όρισαν τη σημερινή Κυριακή των Αγίων Προπατόρων να αναγιγνώσκεται η Παραβολή του Μεγάλου Δείπνου, που μας τονίζει ότι τον Μεσσία Χριστό τον βρίσκεις μόνο μέσα στην Εκκλησία του Χριστού· εκεί γίνεται η προσκύνηση του Λυτρωτή μας, εκεί γινόμαστε συμμέτοχοι του Μεγάλου Δείπνου, εκεί γιορτάζουμε αληθινά Χριστούγεννα!
Μόνο όμως τα Χριστούγεννα μπορούμε να συναντήσουμε τον Χριστό;
Β) Ποιος παρέχει το Μέγα Δείπνο συνεχώς;
Κάθε Κυριακή, κάθε γιορτή, κάθε μέρα σχεδόν, παρέχεται στην Εκκλησία η δυνατότητα να συναντήσεις τον Χριστό, να προσκυνήσεις τον Χριστό, να δεχτείς τον Χριστό, να λυτρωθείς από τον Χριστό, να γίνεις ένα με τον Χριστό!
Η Θεία Λειτουργία είναι κάθε φορά το πανηγύρι που έκανε ο Θεός Πατέρας όταν επέστρεψε στο σπίτι του, την Εκκλησία, ο πρώην άσωτος υιός και έσφαξε «τὸν μόσχον τὸν σιτευτόν», τον Υιό του τον Αγαπητό, για να φάνε και να ευφρανθούν (Λουκ. ιε΄ 23).
Στη Θεία Λειτουργία παρέχεται κάθε φορά υπό τα ταπεινά είδη του άρτου και του οίνου ο Ίδιος ο Χριστός, που ως νέο «μάννα» έρχεται εξ ουρανού για να μας δώσει τη βιολογική, την πνευματική και την αιώνια ζωή: «Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω ἡ σάρξ μου ἐστιν» (Ἰω. στ΄ 51).
Πόσους κόπους, πόσα έξοδα, πόσους κινδύνους χρειάστηκαν οι Μάγοι για να συναντήσουν οι τρισμακάριοι μια φορά στη ζωή τους τον Χριστό;
Πόσο άκοπα, ακίνδυνα, ανέξοδα μπορούμε εμείς οι χριστιανοί όχι απλά να προσκυνήσουμε μια φορά και σε ένα μέρος τον Χριστό, αλλά «ἐν παντὶ καιρῷ και τόπω» και να γινόμαστε «δαιτυμόνες μακαριστοί» σύσσωμοι και σύναιμοι, «ἓν πνεῦμα» με τον νεογέννητο Σωτήρα Χριστό!
Αρκεί να μην μεγαλαυχούμε όπως οι τότε άρχοντες του Ισραήλ, αλλά να αισθανόμαστε ότι πνευματικά είμαστε πτωχοί, χωλοί και τυφλοί (Λουκ. ιδ’ 21) και να τρέχουμε όταν ακούμε την καμπάνα (το κάλεσμα στο δείπνο) για να προσκυνήσουμε ολόψυχα τον Λυτρωτή μας!
Γ) Ποιοι θα μετέχουν στο Αιώνιο Δείπνο του Ουρανού;
Αν με αυτό το ταπεινό φρόνημα των απλοϊκών ποιμένων και τη βιωμένη συναίσθηση της αναξιότητάς μας, «μετὰ φόβου Θεοῦ, πίστεως καὶ ἀγάπης», πλησιάζουμε, προσκυνούμε και λαμβάνουμε συνεχώς τον Χριστό στην ψυχή μας στη γη αυτή, τότε η ύπαρξή μας όλη θα γίνεται μια μόνιμη «φάτνη» του Χριστού.
Αν κάθε φορά που μας καλεί ο δειπνοκλήτωρ Χριστός στην Εκκλησία Του τρέχουμε με τον πόθο των ταπεινών Ποιμένων, τότε θα αξιωθούμε να ακούσουμε και την ευκταία φωνή Του: «εὖ, δοῦλε ἀγαθὲ καὶ πιστέ! (Ματθ. κε΄ 21)
Είσελθε στη θεία δόξα, τερπνότητα, μακαριότητα, χάρη και χαρά του μεγάλου Δείπνου της αιώνιας Βασιλείας Του!