Του Αρχιμ. Ιωάννου Γρίντζου, Ιεροκήρυκος της Ι.Μ.Θ.
Η σημερινή ευαγγελική περικοπή αναφέρεται στην κλήση των πρώτων μαθητών. Οι πρώτοι μαθητές είχαν ακούσει το κήρυγμα του Αγίου Ιωάννου του Βαπτιστού και ήταν και αυτοί άνθρωποι που περίμεναν τον Μεσσία.
O Χριστός ερχεται και τους βρίσκει εκεί που έκαναν την συνηθισμένη εργασία τους, να διορθώνουν τα δίκτυα τους, αφού ήταν ψαράδες. «Διάλεξε τους αγραμμάτους για να μην υπερηφανεύονται ότι είχαν κάτι δικό τους για να δώσουν, αλλά όλα ήταν της χάριτος», λέει ο ιερός Χρυσόστομος.
Ο τρόπος με τον οποίο καλεί ο Χριστός τους πρώτους μαθητές είναι χαρακτηριστικός. «Ακολουθήστε με και θα σας κάνω αλιείς ανθρώπων». «Ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων», λέει το κείμενο. Το ρήμα «ποιώ» σημαίνει δημιουργώ εκ του μηδενός. «Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην», διάβάζουμε στο βιβλίο της Γενέσεως. Αυτό υπονοούσε ο Χριστός, ότι θα τους πλάσει από την αρχή.
Οι μαθητές βέβαια δεν κατάλαβαν τότε τι επρόκειτο να γίνει. Ότι δηλαδή μέσα από όλη την μαθητεία τους στον Χριστό, παρόλη την αγάπη του δεν θα τους λυπόταν, αλλά θα τους άφηνε να φθάσουν στο μηδέν και να δουν το τίποτέ τους και όλη την αδυναμία τους. Μετά θα τους έστελνε το Αγιον Πνεύμα και αυτό θα τους ανακαίνιζε ώστε να αλλάξουν πρώτα οι ίδιοι, θα τους εφώτιζε και θα τους έκανε αλιείς ανθρώπων. Αυτή την ίδια πορεία ακολουθεί και ο κάθε χριστιανός για να γίνει δεκτικός της χάριτος του Θεού.
Το χαρακτηριστικό των Αποστόλων ήταν η άμεση ανταπόκρισή τους στην κλήση του Θεού. Από την μια άφησαν τα εντελώς απαραίτητα, που ήταν η ταπεινή αλλά τίμια εργασία τους, και από την άλλη άφησαν και αυτά που αγαπούσαν περισσότερο. Άφησαν τον πατέρα τους οι υιοί Ζεβεδαίου και οι άλλοι απόστολοι άφησαν τους δικούς τους.
Λέει ο ιερός Χρυσόστομος για τους Αποστόλους: «Θαυμάστε την πίστη και την υπακοή τους. Γι’ αὐτὸ καὶ τοὺς θαυμάζω πιὸ πολύ, ἐπειδὴ παρόλο ποὺ δὲν εἶχαν δεῖ ἀκόμα κανένα σημεῖο, ἐπίστεψαν σὲ τόσο μεγάλη ὑπόσχεση καὶ ὅλα τὰ ἄλλα τὰ θεώρησαν δευτερεύοντα μπροστὰ στὸ νὰ τὸν ἀκολουθήσουν».
Με αφορμή λοιπόν την ευαγγγελική περικοπή να επισημάνουμε τρία πράγματα.
- Ο Κύριος καλεί τον καθένα σε μαθητεία όπως κάλεσε και τους αποστόλους.
Από αυτόν τον δρόμο θα περάσουμε όλοι μας. Σήμερα είναι πολύ δύσκολη η μαθητεία, διότι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους την αυτονόμηση, αλλά η μαθητεία είναι η μόνη οδός, ώστε μαθητεύοντας ο πιστός στην Εκκλησία να βρει τον Χριστό.
2.Από την στιγμή που μπαίνει κανείς σ’αυτόν τον δρόμο έχει ειρήνη στην ψυχή του.
Οι απόστολοι τα τρία αυτά χρόνια που έζησαν κοντά στον Χριστό και μαθήτευαν, πέρασαν την πιο ανέμελη περίοδο της ζωής τους. Ενώ ακόμη δεν είχε γίνει η αλλαγή μέσα τους και είχαν τους εγωισμούς τους και δεν καταλάβαιναν καλά αυτά που τους έλεγε ο Χριστός. έμειναν όμως κοντά του και η χάρις του Θεού τους σκέπαζε δωρεάν.
3.Έχει σημασία τι θα αφήσει ο πιστός για να ακολουθήσει τον Χριστό και πόσο γρήγορα θα ανταποκριθεί.
Οι απόστολοι άφησαν τα πάντα, «ευθέως», αμέσως. Από εμάς ο Χριστός θέλει να αφήσουμε την συνήθεια της αμαρτίας και να το κάνουμε αυτό τώρα, σήμερα που το ζητάει.
Έτσι μας χαριτώνει, μας δίνει την ανεμελιά και την χαρά των Αποστόλων και τελικά μας δίνει και το Άγιον του Πνεύμα, στον καθένα ανάλογα με την μαθητεία του και το δόσιμό του σ’ Εκείνον.