Του αρχιμ. Μιχαήλ Σαντοριναίου, Ιεροκήρυκος της Ι.Μ.Θ.

“Οι Βασιλικοί Γάμοι”

   Είναι οι πρώτες ημέρες της τελευταίας εβδομάδας της ζωής του Χριστού επί της γης.

   Ο Κύριος καθημερινά προσπαθεί να “ξυπνήσει” τους Ιουδαίους που τον μισούν θανάσιμα.

   Σήμερα τούς διηγείται μία αποκαλυπτική –φωτογραφική θα λέγαμε– Παραβολή.

   Τους αποκαλύπτει πόσα έχει κάνει ο Θεός για να τους οδηγήσει στην Ουράνια Βασιλεία Του, πόσο αχαρακτήριστη και απαράδεκτη είναι η συμπεριφορά τους και ποιες θα είναι οι συνέπειες για τους αρνητές.

   Τους λέει επίσης τι θα κερδίσουν οι πρόθυμοι και ταπεινοί αλλόπιστοι αλλοεθνείς, που θα πιστέψουν σε Αυτόν.

   Τρία πράγματα θα προσπαθήσουμε να δούμε στην συνέχεια:

Α. Πόσο θέλει ο Θεός να μπούμε στον Παράδεισο.
            Β. Τι δεν μπορεί να κάνει ο Παντοδύναμος.
            Γ.  Πόσο κινδυνεύουμε εμείς.

Α. Πόσο θέλει ο Θεός να μπούμε στον Παράδεισο

   Γιατί ο Θεός δημιούργησε όλο τον κόσμο; Για να κάνει πανευτυχές το πιο αγαπημένο Του πλάσμα: τον άνθρωπο!

   Πότε και πώς γίνεται τρισευτυχισμένος ο άνθρωπος; Όταν ζει και αναπνέει την Χάρη Του Θεού. Και πότε γίνεται αυτό; Όταν είναι μέσα στην ταμειούχο της Χάριτος, την Αγία Του Εκκλησία, και αυτοπροαίρετα και ολοπρόθυμα εκτελεί τις χαριτόβρυτες εντολές Του.

   Κάποια στιγμή φάνηκε ότι ο μέγας συκοφάντης του Θεού, ο διάβολος κατέστρεψε το μεγαλεπήβολο σχέδιο του Αγίου Θεού για τον άνθρωπο.

   Ο άνθρωπος άφρονα σκεπτόμενος διάλεξε την ανυπακοή, την αμαρτία, την εξορία, τον θάνατο!

   Ο καλός Θεός όμως τού είχε ετοιμάσει καλύτερο Παράδεισο, «τὴν τοὺς θεμελίους ἔχουσαν πόλιν» (Εβρ. ια’ 10) “προ καταβολής κόσμου” και κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τον οδηγήσει εκεί.

   Πόσο εκφραστικά περιγράφει ο Μέγας Βασίλειος στη Θεία Λειτουργία του την πολυποίκιλο και πολύσοφο, εργώδη αέναο προσπάθεια του Αγίου Θεού να οδηγήσει τον άνθρωπο στον Παράδεισο!

   «Οὐ γὰρ ἀπεστράφης τὸ πλάσμα σου εἰς τέλος, ὃ ἐποίησας, Ἀγαθέ, οὐδὲ ἐπελάθου ἔργου χειρών σου, ἀλλ’ ἐπεσκέψω πολυτρόπως διὰ σπλάγχνα ἐλέους σου.

Προφήτας εξαπέστειλας, εποίησας δυνάμεις διά των αγίων σου, των καθ’ εκάστην γενεάν ευαρεστησάντων σοι. Ελάλησας ημίν διά στόματος των δούλων σου των προφητών, προκαταγγέλλων ημίν την μέλλουσαν έσεσθαι σωτηρίαν˙ νόμον έδωκας εις βοήθειαν˙ αγγέλους επέστησας φύλακας»

   Όχι μόνο υπερβολικά άλλα άπειρα αγαπά ο Άγιος Θεός τον άνθρωπο και θέλει την σωτηρία του. Για αυτό, ούτε τον μονογενή Υιό Του δεν λυπήθηκε αλλά τον έστειλε στον κόσμο, να ταπεινωθεί, να κηρύξει και να πεθάνει με τον πιο οδυνηρό και ατιμωτικό θάνατο, για να οδηγήσει τον άνθρωπο στην άδυτο Βασιλεία Του (Ρωμ. η’ 32).

Β. Τι δεν μπορεί να κάνει ο Παντοδύναμος;

   Δεν μπορεί, γιατί δεν θέλει, να παραβιάσει την ελευθερία του ανθρώπου, έστω και για να τον σώσει και να τον οδηγήσει στον Παράδεισο.

   Δίνει τα πάντα, αλλά δεν υποχρεώνει κανένα να κερδίσει τη Βασιλεία Του. “Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν” (Μαρκ. η’ 34): αυτή είναι η απαράβατη αρχή Του.

   Τι λέει στον επίσκοπο της Εκκλησίας της Λαοδικείας;

“Ἰδοὺ ἕστηκα ἐπὶ τὴν θύραν (της καρδιάς) καὶ κρούω (διακριτικά)· ἐάν τις ἀκούσῃ τῆς φωνῆς μου καὶ ἀνοίξῃ τὴν θύραν, καὶ εἰσελεύσομαι πρὸς αὐτὸν (τότε μόνο θα ενωθώ μαζί του) καὶ δειπνήσω μετ’ αὐτοῦ καὶ αὐτὸς μετ’ ἐμοῦ” (Αποκ. γ’ 20).

   Πόσες σειρές Προφητών δεν έστειλε ο Θεός πριν έλθει ο Ίδιος επί της γης για να προετοιμάσει το έδαφος να δεχτεί τον Σωτήρα Χριστό;

“Καὶ ἀπέστειλε τοὺς δούλους αὐτοῦ καλέσαι τοὺς κεκλημένους εἰς τοὺς γάμους, καὶ οὐκ ἤθελον ἐλθεῖν” (Ματθ. κβ’ 3).

   Και ο πολυέσπλαχνος Πατέρας Θεός (στην παραβολή μας Βασιλιάς ένδοξος), δεν απογοητεύεται και στέλνει πάλι και πάλι Προφήτες. “Πάλιν ἀπέστειλεν ἄλλους δούλους λέγων· εἴπατε τοῖς κεκλημένοις· ἰδοὺ τὸ ἄριστόν μου (επίσημο μεσημεριανό τραπέζι) ἡτοίμασα…” (Ματθ. κβ’ 4).

   Όχι απλά αρνήθηκαν, αλλά και “κρατήσαντες τοὺς δούλους αὐτοῦ ὕβρισαν καὶ ἀπέκτειναν” (Ματθ. κβ’ 6).

   Χίλια χρόνια τους καλούσε, μέχρι τον Άγιο Ιωάννη τον Βαπτιστή!

   Και μετά την Ίδρυση της Εκκλησίας, άλλα σαράντα χρόνια με τους Αγίους Αποστόλους και τους Προφήτες της πρώτης Εκκλησίας.

   Θυμάστε τι έλεγαν στο Σταυρό οι μαινόμενοι Ιουδαίοι;

   Δεν τον θέλουμε τον Χριστό για Βασιλιά! Προτιμούμε τον εγκληματία Βαραββά (Ματθ. κζ’ 15-22).

   Αναρίθμητες φορές προσπάθησε ο Παντοδύναμος Θεός να τους οδηγήσει στην Βασιλεία Του και τον απέρριψαν με τον χειρότερο τρόπο.

   Έτσι καταστράφηκε ο άλλοτε εκλεκτός λαός του Θεού!

   “Ἀπώλεσε τοὺς φονεῖς ἐκείνους (επί Βεσπασιανού και Τίτου) καὶ τὴν πόλιν αὐτῶν ἐνέπρησε” (Ματθ. κβ’ 7).

Γ. Πόσο κινδυνεύουμε εμείς;

   Μέχρι τώρα ανώδυνα παρακολουθήσαμε την Παραβολή.

   Την πλήρωσαν οι αμαρτωλοί Ιουδαίοι.

   Στο τέλος όμως της παραβολής, την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας, παρουσιάζει ο Χριστός τον Μεγάλο Βασιλιά με το διαπεραστικό Του βλέμμα να εντοπίζει ένα συνδαιτυμόνα που δεν φορούσε “ἔνδυμα γάμου” (Ματθ. κβ’ 11). Αυτόν τον καταδικάζει στο “σκότος τὸ ἐξώτερον” (Ματθ. κβ’  13).

Τι σημαίνει αυτό για εμάς;

1. Ότι κανείς δεν θα ξεγελάσει τον αδέκαστο Κριτή.
2. Ότι το “ἔνδυμα γάμου” παρέχεται μεν δωρεάν από την Εκκλησία στα εισαγωγικά Μυστήρια του Βαπτίσματος και του Χρίσματος, αλλά ωραϊζεται και καθαρίζεται ισοβίως με τον ιδρώτα και το αίμα του ανύστακτα αγωνιζόμενου πιστού και το αίμα του αρνίου: “καὶ ἔπλυναν τὰς στολὰς αὐτῶν καὶ ἐλεύκαναν αὐτὰς ἐν τῷ αἵματι τοῦ ἀρνίου.” (Αποκ. ζ’ 14)
3. Αυτοί που δεν θα περάσουν τις εξετάσεις δεν είναι ένας, αλλά πολλοί!

“Πολλοὶ γάρ εἰσι κλητοὶ, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.” (Ματθ. κβ’ 14).

Εμείς είμαστε στους εκλεκτούς;